İdrar Yolu Enfeksiyonu

İdrar yolu enfeksiyonu, kanı süzerek idrar üreten böbreklerden başlayıp, bu sıvıyı vücut dışına taşıyan mesane ve idrar kanalına kadar uzanan boşaltım sisteminin zararlı mikroorganizmalar tarafından istila edilerek iltihaplanması durumudur. Vücudumuzun sıvı atık tesisatı olarak çalışan ve normal şartlarda tamamen mikropsuz olan bu kanallar, güçlü koruyucu bariyerlere sahiptir. Ancak çeşitli nedenlerle bu engelleri aşıp içeri sızmayı başaran bakteriler, sistemin iç yüzeyini kaplayan dokulara tutunarak hızla çoğalmaya başlar. Mikropların bölgede kolonileşmesi ve vücudun savunma hücrelerinin bu duruma hücum etmesiyle dokularda ortaya çıkan şiddetli reaksiyon, idrar yolu enfeksiyonunu doğrudan meydana getirir. Sistemin doğal sterilliğinin bozulduğu bu durum yaşam kalitesini oldukça derinden etkileyen mikrobik bir rahatsızlıktır.

İdrar Yolu Enfeksiyonu Vücudumuzda Nasıl Başlar?

İnsan vücudundaki boşaltım sistemi, böbrekler, üreterler, mesane ve üretra adı verilen dört temel yapıdan oluşur. Kanın sürekli süzülmesiyle böbreklerde üretilen idrar, üreter adı verilen ince tüpler aracılığıyla mesaneye, yani idrar kesesine taşınır. Esnek bir kas yapısına sahip olan mesane dolduğunda ise üretra denilen son bir kanal ile vücuttan dışarı atılır. Sağlıklı bir boşaltım sisteminde idrarın kendisi ve geçtiği tüm bu yollar mikropsuzdur. İdrarın yukarıdan aşağıya doğru olan tek yönlü ve basınçlı akışı, kanallara dışarıdan girmeye çalışan mikropları mekanik olarak yıkayıp dışarı atan harika bir sistemdir. Ayrıca mesanenin iç yüzeyi, bakterilerin yapışmasını engelleyen özel bir koruyucu tabaka ile kaplıdır. Vücudun bağışıklık sistemi de bu bölgede sürekli devriye gezerek olası tehditleri anında yok etmeye programlanmıştır. Ancak bazı durumlarda, özellikle bağırsak florasında doğal olarak bulunan bakteriler, anatomik yakınlık sebebiyle dışarıdan üretraya ulaşmayı başarır. Bu bakteriler, idrarın yıkama etkisine direnecek kancalar geliştirerek yukarı doğru tırmanmaya başlar. Mesane duvarına ulaşıp buradaki hücrelere sıkıca tutunduklarında, hızla bölünerek çoğalmaya ve koloniler kurmaya başlarlar. Bakterilerin salgıladığı toksinler dokulara zarar vermeye başladığında, vücudun alarm sistemi devreye girer. Bölgeye hızla kan akışı sağlanır ve beyaz kan hücreleri enfeksiyon alanına hücum eder. Bu savaşın sonucunda ortaya çıkan iltihaplanma, dokularda şişme, kızarıklık ve gerginlik yaratır. Hastalığın tüm rahatsız edici hislerinin temelinde bu fizyolojik savaş yatmaktadır.

İdrar Yolu Enfeksiyonu Hangi Yaş Gruplarında ve Kimlerde Daha Sık Görülür?

Toplumdaki yaygınlığına ve hastalık haritasına bakıldığında, bu rahatsızlığın cinsiyetler ve yaş grupları arasında çok belirgin ve keskin farklılıklar gösterdiği anlaşılmaktadır. Anatomik yapının getirdiği dezavantajlar nedeniyle kadınlar, hayatlarının her döneminde bu enfeksiyonlara karşı erkeklerden çok daha savunmasızdır. Kadınlarda idrarı mesaneden dışarı taşıyan kanal oldukça kısadır. Üstelik bu çıkış noktası, bağırsak bakterilerinin yoğun olarak bulunduğu anüs bölgesine fiziksel olarak çok yakındır. Bu kısa ve yakın mesafe, dış ortamdaki bakterilerin kolayca mesaneye ulaşması için adeta kısa bir otoyol işlevi görür. Genç ve yetişkin dönemde aktif yaşam tarzı ve çeşitli biyolojik faktörler bu riski daha da artırır. İstatistiklere göre, kadın popülasyonunun büyük bir kısmı hayatlarında en az bir kez bu tabloyla karşılaşmakta ve önemli bir bölümü kısa süre içinde enfeksiyonun tekrarını yaşamaktadır. Erkeklerde ise durum biraz daha farklı ve yaşa bağımlıdır. Genç ve orta yaşlı erkeklerde idrar yolunun uzunluğu, bakterilerin yukarı ulaşmasını ciddi şekilde zorlaştırır. Bu nedenle genç bir erkekte enfeksiyon görülmesi genellikle altta yatan başka bir anatomik sorunun veya prostata ait bir iltihabın habercisidir. Ancak yaş ilerledikçe, özellikle ileri yaş grubunda tablonun değiştiği görülür. İleri yaştaki erkeklerde prostat bezinin büyümeye başlaması, idrar kanalını dışarıdan bir mengene gibi sıkarak daraltır. Bu daralma, idrarın rahatça dışarı atılmasını engeller ve mesanede sürekli bir miktar idrarın kalmasına neden olur. Durgun suyun çabuk bozulması kuralı burada da işler; mesanede bekleyen bu idrar, bakterilerin yerleşip hızla çoğalması için mükemmel bir ortam yaratır ve yaşlılık döneminde erkeklerde de enfeksiyon riskini tepe noktasına çıkarır.

İdrar Yolu Enfeksiyonuna Hangi Tür Mikroorganizmalar Sebep Olur?

Hastalığa yol açan mikroorganizmaların ezici bir çoğunluğu, aslında dışarıdan gelen yabancı ve bilinmeyen tehditler değil kendi sindirim sistemimizde yaşayan ve bağırsak floramızı oluşturan tanıdık bakterilerdir. Normalde bağırsaklarda sindirime yardımcı olan ve vücutla barış içinde yaşayan bu canlılar, ait oldukları bölgeden çıkıp idrar yollarına girdiklerinde hastalık yapıcı ve saldırgan bir karaktere bürünürler. Bütün yaş gruplarında enfeksiyon vakalarında en başrol oyuncusu Escherichia coli adı verilen bakteridir. Bu bakteri, idrar yollarında hayatta kalmak için evrimsel olarak muazzam yetenekler geliştirmiştir. Kendi hücre duvarının dışında, mikroskobik kancalara benzeyen özel uzantılar barındırır. Bu yapılar sayesinde, idrarın güçlü akıntısına rağmen mesane duvarındaki hücrelere adeta demir atarak sımsıkı tutunur. Tutunmayı başardıktan sonra hızla çoğalır ve savunma sistemini atlatmaya çalışır. Özellikle bağışıklık sistemi zayıflamış kişilerde, uzun süre hastanede yatanlarda veya sürekli sonda kullanmak zorunda kalan hastalarda tamamen farklı ve çok daha dirençli bakteri türleri de devreye girer. Bu bakterilerin bazıları, idrarın kimyasal yapısını değiştirerek amonyak üretme ve ortamı taş oluşumuna uygun hale getirme gibi yıkıcı yeteneklere sahiptir. Bazı mantar türleri de çok uzun süre antibiyotik tedavisi almış ve doğal koruyucu florası tamamen tahrip olmuş bireylerde fırsatçı enfeksiyon tablosuna eklenebilir.

İdrar yollarında iltihaba yol açan başlıca ajanlar şunlardır:

• Escherichia coli
• Klebsiella pneumoniae
• Proteus mirabilis
• Enterococcus türleri
• Pseudomonas aeruginosa
• Candida türleri

Alt ve Üst İdrar Yolu Enfeksiyonu Belirtileri Nelerdir?

Hastalığın bedende kendini gösterme şekli, iltihabın boşaltım sisteminin hangi bölgesine yerleştiğine bağlı olarak tamamen değişir. Enfeksiyon sadece mesane adı verilen idrar kesesiyle sınırlı kaldığında buna alt idrar yolu enfeksiyonu denir. Bu durum hastanın günlük yaşam kalitesini ciddi şekilde düşüren, kişiyi tuvalete hapseden oldukça rahatsız edici belirtilerle seyreder. Hastalar genellikle tuvalete gittiklerinde idrar yollarında cam kesiği gibi keskin bir yanma, batma ve sızlama hissederler. Mesane duvarı iltihaplı ve aşırı hassas olduğu için, içeride çok az miktarda idrar birikse bile beyne sürekli olarak çok acil tuvalete gitme sinyalleri gönderilir. Kişi aciliyet hissiyle koşturarak tuvalete gider ancak sadece birkaç damla idrar yapabilir. İltihap hücrelerinin ve ölü dokuların idrara karışması nedeniyle idrarın rengi bulanıklaşır, kokusu keskinleşir ve bazen gözle görülecek kadar kanama meydana gelebilir. Alt karın bölgesinde, tam mesanenin üzerinde sürekli bir dolgunluk, basınç ve ağrı hissi yaşanır. Ancak enfeksiyon mesaneyi aşıp kanallar yoluyla yukarı tırmanarak böbreklere kadar ulaşırsa tablo çok daha tehlikeli bir hal alır. Böbrekler kanı doğrudan süzdüğü için, buradaki bir iltihabın kana karışma riski çok yüksektir. Bu nedenle üst enfeksiyonlarda şiddetli ve tüm vücudu sarsan belirtiler ortaya çıkar. Özellikle yaşlı ve bedenen zayıf düşmüş bireylerde bu klasik belirtiler hiç görülmeyebilir; bunun yerine aniden ortaya çıkan zihin bulanıklığı, çevreye ilgisizlik ve genel bir çöküş hali tek bulgu olabilir.

Alt idrar yolu enfeksiyonlarında sık karşılaşılan şikayetler şunlardır:

• İdrar yaparken şiddetli yanma
• Sürekli ve acil idrara çıkma hissi
• Karın alt bölgesinde ağrı
• Bulanık renkli idrar
• Kötü kokulu idrar

Üst idrar yolu enfeksiyonlarında görülen belirgin şikayetler şunlardır:

• Yüksek ateş
• Şiddetli üşüme ve titreme
• Sırtın yan kısımlarında keskin ağrı
• Mide bulantısı
• Kusma

İdrar Yolu Enfeksiyonu Teşhisi İçin Hangi Modern Testler Uygulanır?

Doğru ve etkili bir tedavi planı oluşturabilmek için hastalığın kaynağının, yaygınlık derecesinin ve ilgili mikroorganizmanın kesin olarak belirlenmesi gerekir. Bu süreç kişinin şikayetlerinin dikkatlice dinlenmesi ve ayrıntılı bir fiziksel muayene ile başlar. Sırt bölgesinde böbreklerin bulunduğu alana hafifçe vurulduğunda hastanın hissettiği ani ve keskin hassasiyet, iltihabın böbreklere ulaşıp ulaşmadığı konusunda en önemli klinik ipuçlarından birini verir. Kesin tanı laboratuvar testleriyle konur. İlk aşamada yapılan tam idrar tetkiki, çok kısa sürede sonuç veren ve iltihabın varlığını kanıtlayan temel bir tarama yöntemidir. Bu testte idrarın içinde vücudun savunma hücrelerinin bulunup bulunmadığına ve bakterilerin ürettiği özel kimyasal maddelere bakılır. Ancak asıl tedavi yönlendirici kritik adım, idrar kültürü testidir. Kültür testi, idrardaki mikropların laboratuvar ortamında özel kaplarda büyütülerek hangi bakteri türünün hastalığa yol açtığının kimlik tespitinin yapılmasıdır. Bu işlemde bakterinin adı bulunmakla kalmaz, aynı zamanda bu bakterinin hangi ilaçlara karşı dirençli olduğu da tek tek denenerek test edilir. Her hastada ileri teknolojik görüntüleme yöntemlerine gerek duyulmasa da riskli gruplarda bu zorunludur. Çocuklarda, enfeksiyon geçiren tüm erkeklerde, tekrarlayan şikayetleri olanlarda ve yüksek ateşli böbrek iltihaplarında altta yatan yapısal bir anormallik olup olmadığını görmek şarttır. Böbreklerde gizli bir taş, doğumsal bir kanal darlığı veya idrarın boşalmasını engelleyen bir kitle varlığı araştırılmalıdır.

Tanı ve takip sürecinde kullanılan temel tıbbi yöntemler şunlardır:

• Tam idrar tetkiki
• İdrar kültürü testi
• Üriner sistem ultrasonografisi
• Bilgisayarlı tomografi
• İlaçlı böbrek ve mesane filmleri

İdrar Yolu Enfeksiyonu Tedavisinde Antibiyotik Direnci Neden Kritik Bir Sorundur?

Tıp dünyasının enfeksiyonlarla olan sonsuz savaşında bugüne kadar elindeki en büyük silahı antibiyotikler olmuştur. Ancak mikroorganizmalar son derece zeki, hayatta kalmak için sürekli olarak kendilerini güncelleyen ve hızlı mutasyon geçiren canlılardır. Antibiyotik direnci, bakterilerin kendilerini yok etmek için özel olarak tasarlanmış ilaçların yapısını bozacak savunma enzimler üretmesi veya ilacın kendi hücre zarlarından içeri girmesini tamamen engellemesi anlamına gelir. Dünyada ve özellikle ülkemizde antibiyotiklerin uzun yıllar boyunca aşırı ve çoğu zaman gereksiz kullanımı, dozların iyileşme hissedilir hissedilmez yarım bırakılması bakterilere bu savunma mekanizmalarını geliştirmeleri için altın bir fırsat sunmuştur. Basit virüslere bağlı hastalıklarda bile bilinçsizce antibiyotik kullanılması, vücudumuzdaki faydalı bakterilerin direnç şifreleri geliştirmesine ve daha sonra bu şifreleri hastalık yapan zararlı bakterilere aktarmasına yol açmıştır. Günümüzde geçmiş yıllarda ilk seçenek olarak reçete edilen ve çok hızlı sonuç alınan pek çok temel ilacın etkinlik oranı dramatik bir şekilde düşmüştür. Bazı ilaç gruplarına karşı bakterilerin çok büyük bir yüzdesi tam direnç göstermektedir. Bu vahim tablo kültür testi sonuçları çıkmadan hastanın şikayetlerine göre başlanan ezbere ilaç tedavilerinin başarısız olma ihtimalini giderek daha da artırmaktadır. Doktorlar artık ağızdan alınan basit hap formundaki ilaçlarla hastaları tedavi etmekte büyük zorluklar yaşamakta, dirençli bakterileri yok edebilmek için ancak hastane ortamında damar yoluyla verilebilen çok daha ağır antibiyotiklere başvurmak zorunda kalmaktadırlar. Bu durum hastaların iyileşme sürecini geciktirmektedir.

Klinik kullanımda ciddi direnç sorunları yaşanan antibiyotik grupları şunlardır:

• Ampisilin grubu ilaçlar
• Trimetoprim-sülfametoksazol kombinasyonları
• Siprofloksasin türevleri
• Levofloksasin içerikli antibiyotikler
• Bazı kuşak sefalosporinler

Sürekli Tekrarlayan İdrar Yolu Enfeksiyonu Nasıl Etkili Bir Şekilde Önlenebilir?

Hastalığın aylar içinde tekrar tekrar şiddetli ataklar halinde ortaya çıkması, kişinin psikolojisini, uyku düzenini, sosyal hayatını ve iş yaşantısını altüst eden çok yıpratıcı bir süreçtir. Tıbbi olarak altı ay içinde en az iki kez veya bir tam yıl içinde üç ve daha fazla kez enfeksiyon yaşanması durumu rekürren, yani sürekli tekrarlayan enfeksiyon olarak tanımlanır. Bu inatçı durumun altında yatan sebep genellikle bakterilerin uygulanan tedavilerden bir şekilde sağ kurtulup mesane dokusunun en derin katmanlarına gizlenmesi ve bağışıklık sisteminin en ufak bir zayıflamasında uyanarak yeniden çoğalmaya başlamasıdır. Bazen de kişinin anatomik yapısındaki ufak farklılıklar, günlük yaşam alışkanlıkları veya yaşa bağlı hormonal değişimler yeni bakterilerin dışarıdan sisteme girmesini sürekli olarak kolaylaştıran açık bir kapı bırakır. Bu zorlu kısır döngüyü kırmak için sadece her atakta avuç avuç antibiyotik içmek kesinlikle kalıcı bir çözüm olamaz; köklü yaşam tarzı değişiklikleri ve uzun vadeli koruyucu tıp stratejileri devreye girmelidir. Günlük temiz su tüketiminin belirgin şekilde artırılması, idrar yollarını sürekli ve güçlü bir akarsu gibi yıkayarak bakterilerin yüzeye tutunmasına fırsat vermemek adına yapılabilecek en temel hamledir. İdrarı uzun süre tutma alışkanlığından kesinlikle vazgeçilmesi ve mesanenin düzenli aralıklarla son damlasına kadar boşaltılması gerekmektedir. Menopoz dönemini geride bırakmış kadınlarda vücuttaki östrojen hormonunun dramatik azalması, vajinal dokuların zayıflayıp incelmesine ve ortamı asidik tutan koruyucu faydalı bakterilerin tamamen yok olmasına neden olur. Bu kimyasal savunma hattı çökünce bağırsak bakterileri hızla bölgeyi işgal eder. Bu gruptaki bireylerde doğrudan o bölgeye uygulanan özel hormon kremleri, dokuların eski gençliğini ve doğal direncini kazanmasını sağlayarak atak sıklığını inanılmaz bir oranda düşürür. Ayrıca çok sık atak geçirenlerde bağışıklık sistemini belirli bakterilere karşı özel olarak eğiten ağız yoluyla alınan aşı niteliğindeki bağışıklık güçlendiriciler de çok önemli bir koruma duvarı oluşturur.

Alınabilecek hayati günlük önlemler şunlardır:

• Bol miktarda su içmek
• İdrarı bekletmeden yapmak
• Temizliği daima önden arkaya doğru yapmak
• Cinsel ilişki sonrası hemen idrara çıkmak
• Sadece pamuklu iç çamaşırları kullanmak

Böbrek Taşları ile İdrar Yolu Enfeksiyonu Arasında Nasıl Bir Kısır Döngü Vardır?

Böbrek taşları ve iltihabi durumlar üriner sistemin birbiriyle en çok yardımlaşan ve birbirini sürekli büyüterek besleyen en tehlikeli iki temel hastalığıdır. Sistemde fiziksel olarak var olan sert bir taş parçası, idrarın o bölgedeki normal ve hızlı akışını mekanik olarak yavaşlatan veya tamamen tıkayan bir set görevi görür. Bu tıkanıklığın hemen arkasında göllenen, hareket edemeyen ve dışarı atılamayan idrar, bakterilerin hiçbir zorlukla karşılaşmadan kontrolsüzce bölünüp çoğalabilmesi için ılık ve besin dolu mükemmel bir havuz haline gelir. Daha da büyük sorun ise taşın fiziksel yapısında gizlidir; bu taşların yüzeyi dışarıdan bakıldığında pürüzsüz görünse de mikroskobik düzeyde incelendiğinde sayısız çatlak, derin oyuk ve mağara barındırır. Hastalık yapıcı bakteriler bu derin oyukların ta içine girerek kendilerine yenilmez kaleler inşa ederler. Siz hastaya en güçlü ve en yeni nesil antibiyotikleri damar yoluyla verseniz bile, kimyasal ilaçlar taşın içindeki bu mikro odacıklara ulaşıp içeriyi temizleyemez. Tedavi süresi bittiğinde, taşın kalbindeki gizli yuvalarından çıkan fırsatçı bakteriler hızla yeniden çoğalarak daha şiddetli bir enfeksiyonu tekrar başlatır. Hikayenin diğer ve çok daha şaşırtıcı tarafında ise, doğrudan bakterilerin kimyasal faaliyetleri sonucunda oluşan özel taş türleri vardır. Özellikle bazı yetenekli bakteriler, idrardaki atık maddeleri parçalayan çok güçlü enzimler salgılar. Bu enzimatik reaksiyon sonucunda idrarın doğal dengesi tamamen bozulur ve yoğun bir amonyak üretimi başlar. Değişen bu zehirli kimyasal ortam, idrardaki minerallerin hızla kristalleşip çökmesine ve enfeksiyon taşları adını verdiğimiz çok spesifik taşların oluşumuna zemin hazırlar. Bu taşlar aylar içinde bir geyiğin boynuzları gibi dallanıp budaklanarak böbreğin tüm iç hacmini tamamen doldurup organı çalışamaz hale getirebilirler. Bu sarmaldan kurtulmanın tıptaki tek altın kuralı, içeride tek bir kum tanesi bile kalmayacak şekilde tam bir temizlik sağlanmasıdır. Aksi takdirde mikrop yuvası ortadan kalkmaz.

Taşlara Bağlı İdrar Yolu Enfeksiyonu Hangi Cerrahi Yöntemlerle Tedavi Edilir?

Geçmiş yıllarda böbreklerin derinliklerindeki taşları dışarı çıkarmak için hastaların vücutlarında kasların kesildiği çok büyük yaralar açılan, hastanede kalış ve iyileşme süresi haftalar süren açık ameliyatlar yapılmaktaydı. Günümüzde ise tıp teknolojisinin ulaştığı baş döndürücü nokta sayesinde, vücuda en az hasarı veren, hastanın ertesi gün ayağa kalkabildiği kapalı cerrahi yöntemler tıbbın standart uygulaması haline gelmiştir. Bu operasyonlardaki temel amaç böbreğin dokusuna zarar vermeden içindeki tüm taşların ve onlarla birlikte barınan enfeksiyon kaynağının eksiksiz olarak temizlenmesidir. Özellikle böbreği tamamen dolduran, devasa boyutlara ulaşmış karmaşık taşların tedavisinde güncel yöntem hastanın sırtından böbreğe uzanan çok ince bir tünel açılarak yapılan ameliyatlardır. Sadece kurşun kalem kalınlığında bir delikten özel kameralı ve ışıklı aletlerle böbreğin tam kalbine girilir, dev taşlar içeride güçlü cihazlarla kırılarak ufaltılır ve parça parça dışarı alınır. Daha küçük veya böbrek alt odacıklarına düşmüş taşlar için ise insan vücudunda hiçbir şekilde kesi veya delik yapılmasına gerek bile kalmaz. İdrarın dışarı atıldığı doğal ve kıvrımlı kanallardan saç teli kadar ince, bükülebilen, uçlarında yüksek çözünürlüklü kameralar bulunan aletlerle girilerek taşa kadar ilerlenir. Lazer teknolojisi kullanılarak taş, idrarla kendiliğinden rahatça dökülebilecek ince bir toz bulutu haline gelene kadar eritilir. Enfeksiyonun kontrol altında olduğu ve taşın çok sert olmadığı bazı durumlarda ameliyathaneye dahi girmeden vücut dışından ses dalgaları yardımıyla taşların kırılması sağlanabilir. Ancak enfeksiyonlu durumlarda taş parçalarının yolu tıkama riski çok yüksek olduğu için yöntem seçimi hekim tarafından büyük bir titizlikle yapılmalıdır.

Günümüzde uygulanan modern taş tedavileri şunlardır:

• Sırttan girilerek yapılan kapalı taş ameliyatı
• İdrar kanalından girilerek lazerle tozlaştırma
• Vücut dışından odaklanmış ses dalgaları
• Robotik cerrahi ile kanal düzeltmeleri

Prostat Büyümesi ve Nörolojik Hastalıklar İdrar Yolu Enfeksiyonunu Nasıl Tetikler?

Erkek yaşlanmasının fizyolojik ve kaçınılmaz bir parçası olan prostat bezinin yıllar içinde büyümesi, tam mesanenin çıkış kapısında ciddi ve giderek artan bir daralma yaratır. Büyüyen prostat dokusu, içinden geçen idrar kanalını dışarıdan sıkı bir korse gibi sararak ezer. Bu yapısal tıkanıklığı aşmak ve idrarı dışarı fırlatabilmek için mesane kası her defasında normalin çok üzerinde bir basınç üretmek ve efor harcamak zorunda kalır. Zamanla sürekli ağır kaldıran bir sporcunun kaslarının kalınlaşması gibi mesane duvarı da anormal şekilde kalınlaşır, doğal esnekliğini kaybeder ve en nihayetinde tamamen yorularak iflas sürecine girer. Bu sürecin sonunda hasta dakikalarca beklese ve ıkınsa bile mesanesini boşaltamaz, içeride daima atılamayan bayat bir idrar birikintisi kalır. Bu durum bakterilerin kolayca çoğalması için sıcak ve korunaklı bir kuluçka makinesi görevi görür. Prostat büyümesi olan yaşlı bir hastada sürekli tekrarlayan ve ateşli enfeksiyonlar görülmeye başlanmışsa, bu tablo artık sadece ilaç yutarak tedavi edilecek aşamanın çoktan geçildiğini ve prostatın kapalı lazer veya kesme yöntemleriyle tıraşlanarak idrar yolunun kalıcı olarak açılması gerektiğini gösteren çok net bir tıbbi zorunluluktur. Öte yandan omurilik yaralanmaları, beyin kanaması, felç veya nörolojik hastalıklar sonucunda beynin mesane ile olan karmaşık elektriksel iletişimi tamamen kopar. Mesane ya kasılma yeteneğini kaybedip hiç boşalamayan devasa bir depoya dönüşür ya da sürekli istemsiz kasılı kalarak idrarı böbreklere doğru tehlikeli bir şekilde geri pompalar. Bu durumdaki bireyler mesanelerini doğal yollarla boşaltamadıkları için günde birkaç kez temiz hortumlar kullanarak kendi idrarlarını dışarı almak zorundadırlar. Hastane ortamında uzun süre kalıcı olarak takılan ve değiştirilmeyen sondalar ise, mikropların üzerinde geçilmez zırhlar oluşturduğu ve vücuda sürekli bakteri pompalayan çok tehlikeli yabancı cisimlerdir.

Enfeksiyonlara zemin hazırlayan temel anatomik sorunlar şunlardır:

• İleri derece prostat büyümesi
• Omurilik ve sinir sistemi hasarları
• Doğuştan gelen idrar kanalı darlıkları
• Uzun süreli idrar sondası kullanımı
• İdrarın böbreklere geri kaçması durumu