Peyronie Hastalığı

Peyronie hastalığı, penisin iç yapısındaki esnek kılıfta (tunika albuginea) kireçlenmiş sert yara dokularının, yani plakların gelişmesi sonucu ortaya çıkan; ereksiyon sırasında belirgin penis eğriliği, şekil bozukluğu ve ağrı ile kendini gösteren kronik bir bağ dokusu problemidir. Erkek cinsel sağlığını derinden etkileyen bu rahatsızlıkta, sağlıklı dokunun esnekliğini tamamen kaybederek sertleşmesi, penisin kanla dolup uzadığı anlarda problemli tarafa doğru bükülmesine yol açar. Gelişen bu yapılar zamanla cinsel birleşmeyi oldukça zorlaştıran anatomik kısıtlamalar yaratarak hem fiziksel hem de psikolojik açıdan yıpratıcı bir tablo oluşturur. Eğrilik ve sertleşme sorunlarının doğru yönetimi, yaşam kalitesinin geri kazanılmasında büyük önem taşır.

Peyronie Hastalığı Anatomik Olarak Nasıl Gelişir ve İlerler?

Peyronie hastalığının temelinde, insan vücudunun aslında kendini korumak ve iyileştirmek için verdiği doğal bir tepkinin kontrolden çıkması yatar. Penisin iç yapısında, süngerimsi dokuları çevreleyen ve ereksiyon sırasında artan basınca dayanıklı, oldukça esnek bir kılıf bulunur. Cinsel aktivite sırasında penis, doğası gereği çeşitli eksenel yüklenmelere, bükülmelere ve fiziksel zorlanmalara maruz kalır. Bu zorlanmalar, çoğu zaman kişinin fark edemeyeceği kadar küçük, mikroskobik düzeyde doku yırtılmalarına veya zedelenmelere neden olur.

Sağlıklı bir fizyolojik işleyişte vücut, bu mikro travmaları standart bir yara iyileşme mekanizmasıyla hızlıca onarır ve doku eski esnekliğine kavuşur. Ancak bu hastalığa yapısal bir yatkınlık söz konusu olduğunda, iyileşme süreci çok farklı bir yola girer. Normalde yara iyileşmesinden sorumlu olan bazı hücresel sinyaller ve proteinler, özellikle de TGF-beta1 adı verilen bir büyüme faktörü, aşırı ve dengesiz bir şekilde üretilmeye başlar. Bu hücresel iletişim kopukluğu, onarım sürecini adeta kronik bir iltihaplanmaya çevirir.

Esnek yapıyı koruması gereken hücreler, bir anda yoğun miktarda kollajen üreten ve yara dokusu (skar) inşa eden hücrelere dönüşür. Ortaya çıkan bu yeni doku, eski esnek ve dayanıklı kılıfın aksine, oldukça sert, kan damarlarından yoksun ve esneme payı olmayan bir yapıdadır. Zaman geçtikçe bu dokunun içine kalsiyum çökelleri birikebilir ve bölge adeta bir kemik kadar sertleşerek kireçlenmiş bir plak halini alır. Ereksiyon esnasında penisin sağlıklı kısımları kanla dolarak uzayıp genişlerken, bu plağın bulunduğu bölge esnemeyi reddeder. Sonuç olarak penis esnemeyen bu sert dokunun olduğu tarafa doğru mecburi bir bükülme yaşar ve karakteristik Peyronie eğriliği ortaya çıkar.

Peyronie Hastalığı İçin Kimler Risk Altındadır?

Bu rahatsızlığın dünya genelindeki görülme sıklığı, yapılan araştırmalara göre oldukça geniş bir yelpazede rapor edilmektedir ve toplumda sanılandan çok daha yaygındır. Farkındalığın artması ve hekime başvurma oranlarının yükselmesiyle birlikte teşhis sayılarında da belirgin bir artış gözlemlenmektedir. Özellikle ellili ve altmışlı yaşlardaki erkeklerde daha sık karşılaşılsa da yirmili yaşlardan itibaren her yaş grubunda bu doku bozulmasının izlerine rastlamak mümkündür.

Hastalığın ortaya çıkışında tek bir neden göstermek oldukça zordur. Genellikle genetik yatkınlık, mikrovasküler (kılcal damar) sağlığı etkileyen sistemik hastalıklar ve yaşam tarzı alışkanlıklarının bir araya gelmesiyle tetiklenen karmaşık bir tablo söz konusudur. Vücuttaki damar sağlığını ve bağ dokusu yenilenmesini olumsuz etkileyen her türlü faktör, bu kireçlenmiş plakların oluşumuna zemin hazırlayabilir.

Toplumda bu hastalığın gelişimine katkıda bulunduğu bilinen temel risk faktörleri şunlardır:

• Diyabet
• Yüksek tansiyon
• Sigara kullanımı
• Dupuytren kontraktürü
• Prostat cerrahisi öyküsü
• Genetik yatkınlık
• İleri yaş

Bu faktörlerin hastalığı nasıl tetiklediğine daha yakından bakmak, korunma ve yönetim açısından ufuk açıcıdır. Örneğin şeker hastalığı, zaman içinde vücuttaki en küçük kılcal damarların yapısını bozarak dokulara yeterli oksijen gitmesini engeller ve glikozilasyon adı verilen bir süreçle dokuların sertleşmesini hızlandırır. Benzer şekilde yüksek tansiyon da damar iç yüzeyindeki doğal fonksiyonları bozarak iyileşme sürecine zarar verir. Sigara tüketimi ise damarları daraltan ve doku oksijenasyonunu dramatik şekilde düşüren en önemli dış etkenlerden biridir; nikotinin kollajen metabolizması üzerindeki yıkıcı etkisi bu hastalıktaki yara dokusu oluşumunu körükler.

Avuç içindeki tendonların kısalıp sertleşmesiyle parmakların içe doğru bükülmesine yol açan Dupuytren kontraktürü de oldukça ilginç bir bulgudur. Bu durumu yaşayan bireylerin vücudunda genel bir bağ dokusu sertleşmesi yatkınlığı olduğu kabul edilir. Ayrıca prostat kanseri nedeniyle uygulanan radikal cerrahiler sırasında bölgedeki sinir ve damar ağının etkilenmesi, penisin oksijenlenme döngüsünü bozarak iyileşmeyen mikrotravmalara kapı aralayabilmektedir.

Peyronie Hastalığının Farklı Dönemleri Nelerdir?

Bu rahatsızlık, ilk başladığı günden itibaren aynı şekilde kalan statik bir durum değildir; zaman içinde belirtilerin ve doku yapısının tamamen değiştiği, dinamik bir süreç izler. Hastalığın doğru yönetilebilmesi için öncelikle sürecin hangi aşamasında olunduğunun kesin olarak belirlenmesi gerekir. Temel olarak hastalık, birbirinden çok farklı klinik özellikler gösteren iki ana evreye ayrılır.

Birinci evre, hastalığın henüz yeni başladığı ve dokudaki iltihabi hücresel savaşın tüm şiddetiyle devam ettiği akut, yani inflamatuar fazdır. Bu dönem genellikle ilk belirtilerin hissedilmesinden itibaren altı ay ile bir yıl arasında sürer. Akut fazın en karakteristik ve rahatsız edici belirtisi, özellikle ereksiyon halindeyken peniste hissedilen şiddetli ve batıcı ağrıdır. Dokudaki yara süreci aktif olduğu için bu dönemde peniste yavaş yavaş bir eğrilik veya şekil bozukluğu belirmeye başlar. Elle yapılan kontrolde penis üzerinde henüz tam kireçlenmemiş, nispeten yumuşak doku sertlikleri (nodüller) hissedilebilir. Bu süreçte deformitenin derecesi henüz sabitlenmemiştir; aydan aya daha da kötüye gidebilir. Akut dönemdeki en kritik kural, kesinlikle cerrahi bir müdahaleden kaçınılması gerektiğidir. İltihabın ve doku değişiminin aktif olarak sürdüğü bir bölgede yapılacak herhangi bir ameliyat, vücudun daha fazla skar dokusu üretmesine neden olarak hastalığı daha da alevlendirir ve operasyonun başarısızlıkla sonuçlanmasına yol açar. Bu evrede asıl amaç ağrıyı dindirmek, dokudaki yangıyı baskılamak ve eğriliğin daha da artmasını önlemektir.

İkinci evre ise kronik, yani stabil faz olarak adlandırılır. Aktif hücresel iltihaplanmanın sona erdiği, yara dokusunun oluşumunu tamamladığı ve ağrının tamamen ortadan kalktığı bu döneme geçildiğini anlamanın en net yolu, son altı ay içerisinde penisteki eğrilik açısında hiçbir değişiklik olmamasıdır. Artık dokudaki plaklar tamamen olgunlaşmış, kireçlenmiş ve kemik benzeri bir sertliğe ulaşmıştır. Eğrilik kalıcı hale gelmiştir. Cerrahi düzeltme seçenekleri, ancak hastalık bu stabil aşamaya geçtikten sonra ve eğer mevcut eğrilik cinsel birleşmeyi fiziksel olarak imkansız kılıyor veya ciddi psikolojik sıkıntılar yaratıyorsa gündeme alınır.

Peyronie Hastalığı Teşhisi İçin Hangi Yöntemler Kullanılır?

Başarılı bir tedavi planı oluşturmanın, özellikle de ileride bir cerrahi müdahale gerekecekse bu ameliyatı doğru tasarlamanın en önemli adımı, anatomik hasarın boyutlarını objektif testlerle ölçmektir. Sadece şikayetlerin dinlenmesi tedaviyi şekillendirmek için yeterli değildir; sorunun kaynağının gözle görülür, sayılarla ifade edilebilir bir haritasının çıkarılması gerekir.

Tanı süreci her zaman detaylı bir hasta öyküsü dinlenmesi ve dikkatli bir fizik muayene ile başlar. Eğriliğin ne zaman fark edildiği, ağrının seyri, sertleşme kalitesinde bir düşüş olup olmadığı ve hastanın geçmiş sağlık öyküsü detaylıca incelenir. Muayene sırasında penisin gerilmiş haldeki uzunluğu ölçülerek bir bazal referans değeri kaydedilir. Bu değer, özellikle cerrahi planlanacaksa ilerideki uzunluk koruma stratejileri için çok değerlidir. Ayrıca sertleşmiş plakların nerede konumlandığı, büyüklüğü ve ne kadar kireçlendiği elle yapılan hassas bir muayene ile saptanır.

Ancak kesin tanı ve evreleme için başvurulan altın standart yöntem Penil Renkli Doppler Ultrasonografi işlemidir. Bu incelemenin sıradan bir ultrasondan en büyük farkı, penisin sönük halindeyken değil tam ereksiyon halindeyken değerlendirilmesidir.

Ultrasonografik değerlendirmede incelenen başlıca parametreler şunlardır:

• Plak lokalizasyonu
• Kalsifikasyon yoğunluğu
• Eğrilik açısı
• Atardamar akım hızları
• Toplardamar kaçak durumu

Bu parametreleri elde edebilmek için işlem öncesinde penise çok ince bir iğne yardımıyla damarları genişleten özel bir ilaç enjekte edilir ve yapay bir ereksiyon sağlanır. Bu sayede içerideki dokunun gerçek çalışma performansı gözlemlenebilir. Ultrason dalgaları, penisin esnek kılıfı üzerindeki skar dokularının ne kadar derine indiğini ve yapısını net bir şekilde ekrana yansıtır. Tam sertleşme sağlandığında, özel açı ölçer aletler (gonyometre) kullanılarak eğriliğin yönü (yukarı, aşağı veya yanlara doğru) ve derecesi milimetrik olarak hesaplanır. Daha da önemlisi, penis içindeki kan akımının kalitesi ölçülür. Hastada sadece şekil bozukluğu mu var, yoksa buna eşlik eden ciddi bir damarsal yetmezlik (erektil disfonksiyon) de mevcut mu sorusunun cevabı bu testle verilir. Damar yapısındaki yetersizliklerin tespit edilmesi, hastaya ileride yama ameliyatı mı yoksa mutluluk çubuğu mu önerileceğini doğrudan belirleyen en kritik faktördür.

Peyronie Hastalığında Kullanılan Cerrahi Dışı Yöntemler Nelerdir?

Hastalığı erken dönemde, yani akut fazda yakalananlar veya hastalık stabil faza geçmiş olsa bile ameliyat masasına yatmaktan çekinen kişiler için cerrahi olmayan pek çok farklı tedavi yöntemi geliştirilmiştir. Bu tedaviler genellikle hastalığı tamamen yok etmekten ziyade, süreci yavaşlatmak, ağrıyı gidermek, plak boyutunu küçültmek ve mevcut eğriliği belirli bir oranda azaltmak amacıyla uygulanır.

Ameliyatsız tedavi yöntemleri şunlardır:

• Ağızdan alınan medikal ilaçlar
• Bölgesel olarak sürülen jeller
• Plağın içine yapılan doğrudan enjeksiyonlar
• Ekstrakorporeal şok dalgası tedavisi
• Penil traksiyon ve germe cihazları
• Vakum pompaları

Ağız yoluyla alınan E vitamini, doku oksijenlenmesini artıran bazı etken maddeler veya hücre içi sinyalleri modüle eden ilaçlar genellikle akut fazda hastalığın hızlı ilerleyişini frenlemek için reçete edilir. Her ne kadar bu ilaçların eğriliği tamamen düzelttiğine dair kesin kanıtlar sınırlı olsa da iltihabi süreci baskılamada destekleyici bir rol oynarlar. Deri üzerine sürülen jeller ise genellikle emilimi artıran özel formüllerle hazırlanır ve doku sertliğini azaltmaya yardımcı maddeler içerir:

Daha odaklı bir tedavi olan plağa doğrudan enjeksiyon yönteminde ise, ilaçlar ince iğnelerle doğrudan o sertleşmiş yara dokusunun içine zerk edilir. Bu yöntemin amacı, etken maddenin vücuda dağılmadan sadece sorunlu bölgede en yüksek yoğunlukta etki göstermesini sağlamaktır. Özellikle stabil evrede, kollajen liflerini doğrudan hedef alıp parçalayan enzim bazlı özel ilaçlar (Kollajenaz) kullanılmaktadır. Bu enzim tedavisi, plağın kimyasal olarak çözülmesini sağlayarak boyutunu küçültmede ve eğrilik açısını iyileştirmede önemli başarılar elde etmiştir. Ayrıca doku üretiminden sorumlu hücrelerin aktivitesini yavaşlatan farklı ilaç kombinasyonları da enjeksiyon protokollerinde yer alabilir.

Şok dalgası tedavisi (ESWT), dışarıdan bir cihaz yardımıyla penise düşük yoğunluklu akustik ses dalgaları gönderilmesi esasına dayanır. Bu yöntem plağı fiziksel olarak kırmaz veya eğriliği tek başına mucizevi bir şekilde düzeltmez; ancak o bölgedeki yeni kılcal damar oluşumunu destekler ve ağrı sinirlerini yatıştırır. Bu nedenle özellikle ağrılı akut dönemde, diğer ağrı kesici yöntemlere yanıt vermeyen hastalarda son derece rahatlatıcı bir seçenektir.

Son olarak mekanik gerilimin hücresel düzeyde doku yenilenmesini tetiklediği bilimsel gerçeğine dayanan germe (traksiyon) cihazları oldukça faydalı bulunmuştur. Günde birkaç saat penisi belirli bir gerginlikte tutan bu aparatlar, zamanla dokudaki kollajen yapısının yeniden şekillenmesine yardımcı olur. Düzenli ve sabırlı bir kullanım sonucunda eğrilikte gözle görülür düzelmeler sağlayabildiği gibi, cerrahi gerektirecek durumlarda ameliyat sonrası oluşabilecek olası penis kısalmalarını önlemek için de mükemmel bir koruyucu önlemdir.

Peyronie Hastalığı Ameliyatla Nasıl Tedavi Edilir?

Eğer hastalık stabil evreye geçmişse, yani üzerinden aylar geçmesine rağmen eğrilik sabit kalmış, ağrılar bitmiş ancak ortaya çıkan şekil bozukluğu cinsel birleşmeyi mekanik olarak imkansız kılıyorsa, cerrahi seçenekler masaya yatırılır. Cerrahinin tek amacı, hastaya esnek, düz, ağrısız ve işlevsel bir penis anatomisi kazandırmaktır. Hangi ameliyat tekniğinin kullanılacağı hastanın tercihine değil; eğriliğin derecesine, penisin uzunluğuna ve ereksiyon kalitesine göre belirlenir.

Eğriliğin altmış derecenin altında olduğu, hastanın penis boyundan şikayetçi olmadığı ve sertleşme kalitesinin tam olduğu durumlarda “tunika kısaltıcı” teknikler tercih edilir. Bu işlemde, penisin büküldüğü yönün tam karşısındaki sağlıklı kısımdan minik bir doku parçası çıkarılır veya doku kendi üzerine katlanarak kalıcı dikişlerle tutturulur. Böylece uzun olan taraf kısaltılarak penis düz bir eksene oturtulur. Oldukça güvenli, komplikasyon riski düşük ve sertleşme fonksiyonuna zarar vermeyen bir yöntemdir. Ancak geometrik olarak uzun taraf kısaltıldığı için, peniste bir ila iki santimetre civarında kalıcı bir kısalma yaşanması kaçınılmazdır.

Eğriliğin altmış dereceden fazla olduğu, kum saati şeklinde daralmaların eşlik ettiği veya hastanın halihazırda kısa bir penis boyuna sahip olduğu vakalarda ise “tunika uzatıcı” teknikler, yani greftleme (yama) ameliyatları uygulanır. Bu teknikte boydan fedakarlık etmemek için, kısa kalan taraftaki o sert plak dokusu H veya I şeklinde kesilerek açılır ya da tamamen çıkarılır. Ortaya çıkan bu doku boşluğu, hastanın kendi bacağından alınan bir toplardamar, sentetik cerrahi zarlar veya sığır/domuz dokularından elde edilen özel tıbbi yamalarla kapatılır. Daha zorlu ve iyileşme süreci daha uzun bir cerrahidir, ancak penis boyunu koruma açısından oldukça avantajlıdır.

Eğer hastada ciddi eğriliğin yanı sıra ilaçlara yanıt vermeyen kalıcı bir sertleşme sorunu (erektil disfonksiyon) da mevcutsa, bu durumda sadece eğriliği düzeltmek hastanın cinsel yaşamını geri kazandırmayacaktır. Böyle durumlarda tek çözüm, halk arasında mutluluk çubuğu olarak bilinen penil protez implantasyonudur. Ameliyat sırasında penis içerisindeki süngerimsi dokuların yerine şişirilebilir silikon silindirler yerleştirilir. Protez yerleştirilip şişirildiğinde, içeriden gelen mekanik baskı eğriliğin büyük bir kısmını düzeltir. Eğer hala bir eğrilik kalıyorsa, cerrah ameliyat esnasında penisi dışarıdan el yordamıyla modelleyerek plağı kırar veya o bölgeye ek kesiler yaparak tam düzleşmeyi sağlar. Böylece hem eğrilik hem de sertleşme sorunu tek bir seansta kalıcı olarak çözülmüş olur.

Peyronie Hastalığı Ameliyatı Sonrası Nelere Dikkat Edilmelidir?

Uygulanan cerrahi teknik ne kadar kusursuz olursa olsun, ameliyat masasında elde edilen başarının kalıcı olması tamamen ameliyat sonrasındaki titiz rehabilitasyon sürecine bağlıdır. Penis dokusunun yeni şekline adapte olması, yerleştirilen yamaların sağlıklı bir şekilde damarlanıp kaynaması ve yeni bir fibrotik yara dokusunun oluşmaması için hastanın günlük yaşamında uyması gereken çok kesin kurallar vardır:

Dokunun beslenmesini sağlamak ve içeride yeni skar dokusu oluşumunu engellemek amacıyla operasyondan yaklaşık bir hafta sonra düşük dozlu kan akımını artırıcı ilaçlar başlanır. Bu ilaçlar, gece uykusunda doğal yollarla oluşan ereksiyonları destekleyerek ameliyat bölgesine bol oksijen taşınmasını sağlar, bu da doku iyileşmesi için hayati önem taşır. Özellikle yama yapılan ameliyatlardan birkaç hafta sonra, yamanın iyileşirken büzülmesini ve boyu kısaltmasını önlemek amacıyla günde birkaç saat mekanik germe cihazlarının (traksiyon) kullanılması büyük önem arz eder. Ek olarak hastaya doku elastikiyetini geri kazandırmak için özel penil masajlar ve germe egzersizleri öğretilerek evde uygulaması istenir.

İyileşme sürecini riske atmamak adına, ameliyat sonrası dönemde kesinlikle kaçınılması gereken bazı fiziksel aktiviteler şunlardır:

• Ağır kaldırmak
• Bisiklete binmek
• Motosiklet kullanmak
• Ata binmek
• Uzun süreli oturarak çalışmak
• Erken cinsel ilişkiye girmek

Bu kısıtlamaların temel nedeni, dikiş hatlarına, yerleştirilen yamalara veya proteze gereksiz fiziksel baskı uygulanmasını engellemektir. Özellikle ilk bir buçuk ay boyunca cinsel ilişkiye girmek, içerideki yeni oluşan zayıf dokuların yırtılmasına ve ameliyatın tamamen başarısız olmasına yol açabilir. Bisiklet veya motosiklet selesinin perine bölgesine yaptığı doğrudan baskı da benzer şekilde iç dikişlere zarar verebilir.

Peyronie Hastalığı Psikolojik Sağlığı Nasıl Etkiler?

Bu rahatsızlık, sadece ürolojik veya anatomik bir problem olarak değerlendirilemez; aynı zamanda hastanın psikolojik bütünlüğünü, özgüvenini ve partneriyle olan ikili ilişkisini derinden sarsan oldukça yıkıcı bir süreçtir. Erkekler için cinsellik ve cinsel organın fiziksel bütünlüğü, genellikle maskülinite ve özdeğer algısıyla çok sıkı bir şekilde bağlantılıdır. Ortaya çıkan gözle görülür şekil bozukluğu, kişinin kendi bedenine olan güvenini hızla kaybetmesine neden olur.

Ağrılı ereksiyonlar yüzünden cinsel birleşmeden kaçınma, zamanla performans kaygısına ve sekonder (ikincil) sertleşme sorunlarına dönüşür. Hasta, partnerine karşı yetersiz hissetmeye başlar ve durumu genellikle bir sır olarak saklama eğilimine girer. Utanç duygusu nedeniyle hekime başvurmanın gecikmesi, hastalığın geri dönülemez kronik evrelere ulaşmasına neden olan en büyük engellerden biridir. Sürekli yaşanan başarısızlık korkusu, depresyona, sosyal izolasyona ve partnerler arasında ciddi iletişim kopukluklarına zemin hazırlar.

Bu nedenle sürecin yönetimi sadece ameliyat masasında yapılmaz. Hastalara ve eşlerine, bu durumun biyolojik bir talihsizlik olduğu, utanılacak bir yanının bulunmadığı ve günümüz tıp teknolojileriyle kesinlikle çözülebilir bir sorun olduğu net bir şekilde aktarılmalıdır. Gerektiğinde bir psikoseksüel terapistten destek almak, tedavi motivasyonunu artırır ve ameliyat sonrası cinsel rehabilitasyonun başarısını doğrudan olumlu yönde etkiler.

Peyronie Hastalığı Sürecinde Yaşam Tarzı Nasıl Olmalıdır?

Tedavi sürecinin medikal ve cerrahi boyutlarının yanı sıra hastanın günlük yaşamında yapacağı küçük ama etkili değişiklikler, vücudun kendini onarma kapasitesini ciddi şekilde artırabilir. Damar sağlığı, bağ dokusu esnekliği ile doğrudan bağlantılıdır; dolayısıyla kalbe ve damarlara iyi gelen her şey, bu doku bozukluğunun iyileşme hızına da olumlu yansıyacaktır.

Tedaviye destek olması amacıyla günlük rutinde dikkat edilebilecek temel unsurlar şunlardır:

• Düzenli egzersiz yapmak
• Akdeniz tipi beslenme modelini benimsemek
• Stres yönetimi tekniklerini uygulamak
• Düzenli ve kaliteli uyumak
• Alkol tüketimini sınırlandırmak
• İşlenmiş gıdalardan uzak durmak

Düzenli olarak yapılan kardiyovasküler egzersizler, vücuttaki genel kan dolaşımını hızlandırır ve hasarlı dokulara daha fazla oksijen ve onarıcı hücre taşınmasını sağlar. Akdeniz tipi beslenme ise antioksidan açısından son derece zengindir; bol taze sebze, meyve, zeytinyağı ve omega-3 kaynağı balık tüketimi, vücuttaki genel hücresel iltihaplanmayı (inflamasyonu) doğal yollarla baskılar. Vücudun kendini en iyi yenilediği zaman dilimi gece uykusu olduğundan, uyku düzenine dikkat etmek iyileşme hormonlarının salgılanması için kritik bir adımdır.

Peyronie Hastalığı Hakkında Toplumdaki Yanlış İnanışlar Nelerdir?

Toplumda ve özellikle internet ortamında, bu hastalıkla ilgili pek çok asılsız bilgi ve yanlış inanış dolaşmaktadır. Bu bilgi kirliliği, hastaların gereksiz yere endişelenmesine veya yanlış tedavilerle vakit kaybederek asıl çözümden uzaklaşmasına neden olur.

Toplumda sıkça karşılaşılan bazı yanlış inanışlar şunlardır:

• Sadece çok yaşlı erkeklerde görülür
• Kendiliğinden tamamen geçer
• Eğrilik mutlaka kanser belirtisidir
• Cinsel yolla bulaşan bir hastalıktır
• Dar iç çamaşırı giymekten kaynaklanır

Bu rahatsızlığın yaşlılık hastalığı olduğu tamamen bir efsanedir; yukarıda da değinildiği üzere yirmili yaşlardaki gençlerde bile bu bağ dokusu hasarına rastlanabilmektedir. Eğriliğin bir süre sonra kendiliğinden düzeleceği inancı da hastaları yanıltan büyük bir hatadır; çok nadir vakalar dışında bu skar dokusu kendi kendine çözünmez ve profesyonel müdahale gerektirir. Peniste oluşan sert plakların veya nodüllerin kötü huylu bir tümör, yani kanser ile hiçbir hücresel bağı veya benzerliği yoktur. Tamamen iyi huylu, lokalize bir yara dokusu sertleşmesidir. Ayrıca hiçbir bakteri veya virüs kaynaklı enfeksiyonla ilişkisi olmadığı için bulaşıcı bir yönü kesinlikle bulunmamaktadır.